Dada Akımı

Alman şair ve düşünür HugoBall‘ın 1916 yılında İsviçre’nin Zürih kentinde, bir arka mahallesinde açtığı “Cabaret Voltaire” gece kulübüyle sanat lokali arası bir mekân olarak Dadanın başladığı yerdir. Ball’in amacı Birinci dünya savaşına muhalif bir ekibin bir araya gelip dayanışabileceği bir ortam yaratmak istemesiydi. Dünyanın yeni paylaşımlar adına saflara bölünmesini anlamsız bulan ve bu anlamsızlığa karşı uluslararası bir dayanışmaya giren sanatçıların dayanışabilecekleri bir yer.

Dada rivayete göre, Hugo Ball’in ve dada sanatçılarından RichardHülsenbeckle birlikte Almanca- Fransızca bir sözlükten rasgele seçilmiştir. Bazı başka kaynaklarsa “Dada” sözcüğünü sözlükten rasgele seçen kişinin birçok Dada manifestosunun yazarı Tristan Tzara olduğunu belirtir. İsminin nereden geldiği konusunda kesin bilgi olmamakla beraber Fransızca ’da “oyuncak at” anlamına gelen “Dada” bu kişilerin yarattığı edebi akımın ismi olarak seçildiği yönünde bir görüş vardır. Dadanın tam olarak ne anlama geldiği konusunda veriler çelişkilidir. Önemli olan dadanın ismi değil de ne olduğudur. Dada Manifestosunu kaleme, alan Tristan Tzara’ya göre Dada bir protestodur, yıkıcı bir eylemdir. Mantığın yerle bir edilmesidir işe dada budur. Belleğin, arkeolojinin, geleceğin yıkımıdır. Dada özgürlüktür. Çarpışan renklerin, zıtların birliğinin, grotesk şeylerin, tutarsızlıkların ifadesi; kısacası yaşamın kendisidir.

Çeşme 1917

Dadacılar, kendi absürd eymelerinde aklın tükenmişliğini yansıtmak istemişlerdir. Şiir yazmanın resim/heykel yapmanın tiyatro oynamanın geleneksel yöntemlerini reddederek düzen karşıtı bir tavır takınan dadacılar düzen adına insan yaratıcığını sınırlayana tüm kültürel verilere karşıdır.

Kolaj ve asemblaj gibi tekniklere ağırlık vermişlerdir. İfadede rastlantısallığı son derece önemsemişlerdir.

Dadacıların en büyük özeliği sanat ile yaşam arasındaki sınırları yok etme arzusu ve bununla bağlantılı olarak gelişen sanat karşıtı tavılardır. Dadayı diğer akımlardan ayıran esasa olarak bu özelliğidir.

Marcel Duchamp – Bisiklet Tekerliği

Önemli Temsilcileri: Hugo Ball, Emmy hennigs, tristan tzara, marcel janco, hans arp, George grosz, marcel duchamp, Francis picabia

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir